A Illa das Esculturas
| 
| 
| 
| 
| 
| 
| 
| 
| 
| 
| 
| 
| 
Paseando polas beiras do Lérez chégase a este espazo natural protexido no que a arte reflexiona sobre a relación do home coa súa contorna. A Illa das Esculturas acolle doce obras cun elemento común: o granito.
A Illa dá Xunqueira do Lérez atópase dentro da cidade de Pontevedra, accesible por diversas pontes e pasarelas. A illa ten unha extensión de 70.000m2 e atópase nun enclave de gran valor natural e paisaxístico na zona do río Lérez, que está declarada como Lugar de Importancia Comunitaria (LIC), incluída dentro da Rede Naturalidade 2000.
Moitos son os pontevedreses que usan a Illa para facer deporte, pasear ou realizar un tranquilo picnic á beira do río e dos seus habitantes máis sobresalientes: patos, cisnes, garzas, lavancos, martín pescadores e outras aves que pululan habitualmente polas marxes fluviais.
No ano 1999 pasou a albergar doce actuacións de artistas internacionais que foron invitados a desenvolver un proxecto específico para a illa. Cada un deles deseño unha obra en claro diálogo coa paisaxe, coa historia da pedra e da escultura, coa tradición do lugar e, sobre todo, coa esencia dos seres humanos e a súa relación co medio natural.
O material presente en todas as esculturas é a pedra; con esta como fundamento, os artistas reflexionaron sobre a permanencia e a mutabilidade, sobre o camiño como ruta e diálogo de culturas, ou sobre a diferenza e a liberdade.
A finais de 1999 as diferentes intervencións pasaron a formar parte da illa do Lérez configurando así a primeira Illa das Esculturas da Península e unha das escasas iniciativas internacionais de carácter semellante.
Podemos empezar o noso paseo atravesando a ponte do Burgo e seguindo o curso do río pola rúa Rafael Areses, o que nos permite pasar á beira do Recinto Feiral e do Pazo de Cultura .
Tras bordear o Pazo da Cultura a escasos metros atoparemos a entrada á Illa. É o momento de ir descubrindo entre a vexetación as propostas que nos fan:
Giovanni Anselmo: (Borgofranco d`Ivrea, Italia, 1934)
“Ceo acurtado”; unha columna de granito negro pulido de 120cm de alto que trata de representar o espazo entre o ceo e a terra, entre a inmensidade e nós.
Fernando Casás : (Gondomar, Pontevedra, 1946)
“Os 36 xustos, 36 bloques de granito negro de Campo Lameiro .”; o autor elixiu unha lenda sacra como punto de partida para a súa intervención que consiste en 36 bloques de granito negro tallados que tratan de representar a devastación da natureza.
José Pedro Croft :(Porto, Portugal, 1957)
“S/T. Granito griss perla de Mondariz”: construíu unha casa de granito sen portas nin fiestras, embutida entre as árbores que parecen mesturarse e fundirse coa casa.
Dan Graham : (Illinois, Estados Unidos, 1942)
“Pyramid, Granito rosa de Porriño” ; proponnos esta pirámide de granito que trata de contrapor as ideas do permanente, a pedra, e dos fugaz, a auga que flúe.
Ian Hamilton Finlay: (Nassau, Bahamas, 1925)
“Petrarca; tres medallóns en lousa verde de Lugo”; tres medallóns en lousa verde colgan dos eucaliptos e levan gravados a man coas técnicas artesanais máis clásicas o nome de Petrarca e os números en carácteres romanos de tres sonetos.
Jenny Holzer : (Ohio, Estados Unidos, 1950)
“S/T. 8 bancos de granito gris de Arcade gravados”; o artista proxectou 8 bancos en granito gris gravados con diversas frases, coa idea de converter o obxecto artístico nun obxecto de uso normal e ao mesmo tempo suxerir lectura e reflexión.
Francisco Leiro: (Cambados, Pontevedra,1957)
“Saavedra. Zona de descanso”; sitúa a súa escultura sobre unha balsa ancorada na auga. Trátase dunha sala de estar de granito rosa onde sobresaen dous queixos galego en granito negro.
Richard Long: ( Bristol, Inglaterra, 1945)
“Liña de Pontevedra”; deseñou unha senda de granito branco como símbolo do camiño e dos sinais que as persoas deixan ao seu paso.
Robert Morris: ( Kansas City, Estados Unidos, 1931)
“Labirinto de Pontevedra”; nesta obra o autor tivo como inspiración os labirintos prehistóricos que aparecen gravados nas pedras. Ten dous metros de altura e convértese nun lugar adecuado para perderse entre os seus muros.
Anne& Patrick Poirier: (Marsella, Francia, 1941 e Nantes, Francia, 1942)
“Unha Folie ou Pequeno Paraíso para Pontevedra”; utilizaron aceiro, granito gris, pedras, plantas e árbores. A obra aparece integrada como unha parte mais da paisaxe aínda que a súa mímesis producirase co tempo, o mesmo que esixe o crecemento das plantas que os artistas asociaron como parte da intervención.
Ulrich Rückriem : ( Düsseldorf, Alemaña, 1938)
“S/T. Ronsel”; o artista proxectou unha columna de granito rosa que se levanta nun cruzamento de camiños que existe no interior da illa que evoca situacións similares onde outrora se dispuñan cruces.
Enrique Velasco: (Pontevedra, 1954)
“(Xaminorio xunquemenes abay”; o autor fixo dous camiños de granito elevados sobre o terreo á beira do río. A obra representa a conxugación da pedra coa natureza que se relacionan a través do carreiro poboado de céspede que discorre pola propia peza.
A Illa dá Xunqueira do Lérez atópase dentro da cidade de Pontevedra, accesible por diversas pontes e pasarelas. A illa ten unha extensión de 70.000m2 e atópase nun enclave de gran valor natural e paisaxístico na zona do río Lérez, que está declarada como Lugar de Importancia Comunitaria (LIC), incluída dentro da Rede Naturalidade 2000.
Moitos son os pontevedreses que usan a Illa para facer deporte, pasear ou realizar un tranquilo picnic á beira do río e dos seus habitantes máis sobresalientes: patos, cisnes, garzas, lavancos, martín pescadores e outras aves que pululan habitualmente polas marxes fluviais.
No ano 1999 pasou a albergar doce actuacións de artistas internacionais que foron invitados a desenvolver un proxecto específico para a illa. Cada un deles deseño unha obra en claro diálogo coa paisaxe, coa historia da pedra e da escultura, coa tradición do lugar e, sobre todo, coa esencia dos seres humanos e a súa relación co medio natural.
O material presente en todas as esculturas é a pedra; con esta como fundamento, os artistas reflexionaron sobre a permanencia e a mutabilidade, sobre o camiño como ruta e diálogo de culturas, ou sobre a diferenza e a liberdade.
A finais de 1999 as diferentes intervencións pasaron a formar parte da illa do Lérez configurando así a primeira Illa das Esculturas da Península e unha das escasas iniciativas internacionais de carácter semellante.
Podemos empezar o noso paseo atravesando a ponte do Burgo e seguindo o curso do río pola rúa Rafael Areses, o que nos permite pasar á beira do Recinto Feiral e do Pazo de Cultura .
Tras bordear o Pazo da Cultura a escasos metros atoparemos a entrada á Illa. É o momento de ir descubrindo entre a vexetación as propostas que nos fan:
Giovanni Anselmo: (Borgofranco d`Ivrea, Italia, 1934)
“Ceo acurtado”; unha columna de granito negro pulido de 120cm de alto que trata de representar o espazo entre o ceo e a terra, entre a inmensidade e nós.
Fernando Casás : (Gondomar, Pontevedra, 1946)
“Os 36 xustos, 36 bloques de granito negro de Campo Lameiro .”; o autor elixiu unha lenda sacra como punto de partida para a súa intervención que consiste en 36 bloques de granito negro tallados que tratan de representar a devastación da natureza.
José Pedro Croft :(Porto, Portugal, 1957)
“S/T. Granito griss perla de Mondariz”: construíu unha casa de granito sen portas nin fiestras, embutida entre as árbores que parecen mesturarse e fundirse coa casa.
Dan Graham : (Illinois, Estados Unidos, 1942)
“Pyramid, Granito rosa de Porriño” ; proponnos esta pirámide de granito que trata de contrapor as ideas do permanente, a pedra, e dos fugaz, a auga que flúe.
Ian Hamilton Finlay: (Nassau, Bahamas, 1925)
“Petrarca; tres medallóns en lousa verde de Lugo”; tres medallóns en lousa verde colgan dos eucaliptos e levan gravados a man coas técnicas artesanais máis clásicas o nome de Petrarca e os números en carácteres romanos de tres sonetos.
Jenny Holzer : (Ohio, Estados Unidos, 1950)
“S/T. 8 bancos de granito gris de Arcade gravados”; o artista proxectou 8 bancos en granito gris gravados con diversas frases, coa idea de converter o obxecto artístico nun obxecto de uso normal e ao mesmo tempo suxerir lectura e reflexión.
Francisco Leiro: (Cambados, Pontevedra,1957)
“Saavedra. Zona de descanso”; sitúa a súa escultura sobre unha balsa ancorada na auga. Trátase dunha sala de estar de granito rosa onde sobresaen dous queixos galego en granito negro.
Richard Long: ( Bristol, Inglaterra, 1945)
“Liña de Pontevedra”; deseñou unha senda de granito branco como símbolo do camiño e dos sinais que as persoas deixan ao seu paso.
Robert Morris: ( Kansas City, Estados Unidos, 1931)
“Labirinto de Pontevedra”; nesta obra o autor tivo como inspiración os labirintos prehistóricos que aparecen gravados nas pedras. Ten dous metros de altura e convértese nun lugar adecuado para perderse entre os seus muros.
Anne& Patrick Poirier: (Marsella, Francia, 1941 e Nantes, Francia, 1942)
“Unha Folie ou Pequeno Paraíso para Pontevedra”; utilizaron aceiro, granito gris, pedras, plantas e árbores. A obra aparece integrada como unha parte mais da paisaxe aínda que a súa mímesis producirase co tempo, o mesmo que esixe o crecemento das plantas que os artistas asociaron como parte da intervención.
Ulrich Rückriem : ( Düsseldorf, Alemaña, 1938)
“S/T. Ronsel”; o artista proxectou unha columna de granito rosa que se levanta nun cruzamento de camiños que existe no interior da illa que evoca situacións similares onde outrora se dispuñan cruces.
Enrique Velasco: (Pontevedra, 1954)
“(Xaminorio xunquemenes abay”; o autor fixo dous camiños de granito elevados sobre o terreo á beira do río. A obra representa a conxugación da pedra coa natureza que se relacionan a través do carreiro poboado de céspede que discorre pola propia peza.
