Salas Navais do Museo de Pontevedra
| 
| 
| 
| 
| 
| 
| 
| 
| 
| 
| 
| 
| 
No edificio García Flórez poderemos ver as diferentes estancias que o Museo dedica á náutica e que nos recordan que Pontevedra é unha cidade aberta ao mar e que no mar está gravada a súa historia.
Os fondos destas salas proveñen do traslado a Escola Naval Militar a Marín en 1943 así como do Museo Naval de Madrid. A maioría con todo estaban en posesión do museo grazas ás achegas dos herdeiros de Méndez Núñez, da Sociedade Arqueolóxica, do Gremio de Mareantes, de Castro Sampedro e doutras persoas que quixeron que Pontevedra recordase o seu pasado estreitamente vinculado ao mar.
O recordo das navegacións da antigüidade está presente na primeira sala ?As orixes da Mariña? onde destacan o recordo das invasións normandas de mediados do s. IX e X, modelo de embarcacións antigas, privilexios arcebispais nos que se fan concesións propias da nobreza ao poderoso Gremio de Mareantes, tres cetros de prata e unha naveta do S.XVI e o barco de San Telmo do s. XIX ambos en prata tamén pertencentes ao Gremio.
A segunda sala dedicada a Mariños e Navegantes alberga modelos de barcos, panoplias de armas, bandeiras, óleos e gravados e restos e referencias á Batalla Naval de Rande. Chamará a súa atención un curioso sofá e sobre o un adorno de popa dun buque que reproduce un aguia bicéfala símbolo da Casa de Austria. Fronte a el exhíbese un modelo antigo da nave Santa María coñecida na súa época como La Gallega e construída probablemente nos estaleiros de Pontevedra. O modelo correspóndese coa reconstrución realizada en 1892 para celebrar o centenario do descubrimento de América. Na mesma sala exhíbense outros dous modelos de barcos, dúas fragatas do a segunda metade do século XVIII.
Tamén verán unha vitrina con distintos obxectos e documentos que fan referencia á Batalla de Rande ocorrida en 1702 cando a flota española que volvía de América protexida por barcos de guerra franceses, foi destruída polas escuadras inglesa e holandesa.
A Sala Méndez Núñez recrea o que puido ser o despacho do soado mariño que viviu e morreu en Pontevedra nunha casa situada a poucos metros do museo na praza que hoxe recibe o seu nome. Atoparán diversos retratos e múltiples pertenzas e recordos reunidos en diferentes viaxes.
Para terminar o noso percorrido chegaremos á Cámara da Fragata Numancia, primeiro buque acoirazado que posuíu España cuxo nomee permanecería unido ao de Méndez Núñez e o bombardeo do O Callao. Nunha pequena antesala atopamos varias imaxes de Méndez Núñez e outros obxectos e referencias á participación no bombardeo do Callao, destacando o modelo da Numancia previo á súa construción.
Unhas estreitas escaleiras alumadas debilmente por un farol mariñeiro condúcennos á o lugar culminante da exposición: a cámara do Numancia; a débil iluminación, as paredes coa curvatura propia dos barcos, o estreitamento cara á popa, a inclinación do chan e os obxectos alí colocados proporcionan ao visitante a máxica sensación de estar realmente no interior dun barco.
Os mobles do propio barco, uns curiosos candelabros cun peculiar mecanismo para contrarrestar o abalo, unha hamaca, os anteollos e outros obxectos da Compañía de Indias, unha cafetera, copas de champan colocadas nun moble apropiado para evitar o abalo, cartas náuticas de 1860 e 1861 para poder enrolalas e desenrolalas sobre dous eixos paralelos, fotos de barcos da escuadra do pacífico son algúns dos obxectos que transportasen ao visitante a outros tempos.
No centro sobre a mesa de reunión dos xefes e oficiais exponse unha carta náutica do Callao de 1840 e un bosquexo do momento coa situación da escuadra Española e a súa evolución no soado ataque a este porto en 1866.
Posiblemente a cámara que acaban de visitar sexa testemuña da frase, que como consecuencia da campaña do Callao, atribúeselle a Do Casto Méndez Núñez: Máis vale honra sen barcos que barcos sen honra.
Os fondos destas salas proveñen do traslado a Escola Naval Militar a Marín en 1943 así como do Museo Naval de Madrid. A maioría con todo estaban en posesión do museo grazas ás achegas dos herdeiros de Méndez Núñez, da Sociedade Arqueolóxica, do Gremio de Mareantes, de Castro Sampedro e doutras persoas que quixeron que Pontevedra recordase o seu pasado estreitamente vinculado ao mar.
O recordo das navegacións da antigüidade está presente na primeira sala ?As orixes da Mariña? onde destacan o recordo das invasións normandas de mediados do s. IX e X, modelo de embarcacións antigas, privilexios arcebispais nos que se fan concesións propias da nobreza ao poderoso Gremio de Mareantes, tres cetros de prata e unha naveta do S.XVI e o barco de San Telmo do s. XIX ambos en prata tamén pertencentes ao Gremio.
A segunda sala dedicada a Mariños e Navegantes alberga modelos de barcos, panoplias de armas, bandeiras, óleos e gravados e restos e referencias á Batalla Naval de Rande. Chamará a súa atención un curioso sofá e sobre o un adorno de popa dun buque que reproduce un aguia bicéfala símbolo da Casa de Austria. Fronte a el exhíbese un modelo antigo da nave Santa María coñecida na súa época como La Gallega e construída probablemente nos estaleiros de Pontevedra. O modelo correspóndese coa reconstrución realizada en 1892 para celebrar o centenario do descubrimento de América. Na mesma sala exhíbense outros dous modelos de barcos, dúas fragatas do a segunda metade do século XVIII.
Tamén verán unha vitrina con distintos obxectos e documentos que fan referencia á Batalla de Rande ocorrida en 1702 cando a flota española que volvía de América protexida por barcos de guerra franceses, foi destruída polas escuadras inglesa e holandesa.
A Sala Méndez Núñez recrea o que puido ser o despacho do soado mariño que viviu e morreu en Pontevedra nunha casa situada a poucos metros do museo na praza que hoxe recibe o seu nome. Atoparán diversos retratos e múltiples pertenzas e recordos reunidos en diferentes viaxes.
Para terminar o noso percorrido chegaremos á Cámara da Fragata Numancia, primeiro buque acoirazado que posuíu España cuxo nomee permanecería unido ao de Méndez Núñez e o bombardeo do O Callao. Nunha pequena antesala atopamos varias imaxes de Méndez Núñez e outros obxectos e referencias á participación no bombardeo do Callao, destacando o modelo da Numancia previo á súa construción.
Unhas estreitas escaleiras alumadas debilmente por un farol mariñeiro condúcennos á o lugar culminante da exposición: a cámara do Numancia; a débil iluminación, as paredes coa curvatura propia dos barcos, o estreitamento cara á popa, a inclinación do chan e os obxectos alí colocados proporcionan ao visitante a máxica sensación de estar realmente no interior dun barco.
Os mobles do propio barco, uns curiosos candelabros cun peculiar mecanismo para contrarrestar o abalo, unha hamaca, os anteollos e outros obxectos da Compañía de Indias, unha cafetera, copas de champan colocadas nun moble apropiado para evitar o abalo, cartas náuticas de 1860 e 1861 para poder enrolalas e desenrolalas sobre dous eixos paralelos, fotos de barcos da escuadra do pacífico son algúns dos obxectos que transportasen ao visitante a outros tempos.
No centro sobre a mesa de reunión dos xefes e oficiais exponse unha carta náutica do Callao de 1840 e un bosquexo do momento coa situación da escuadra Española e a súa evolución no soado ataque a este porto en 1866.
Posiblemente a cámara que acaban de visitar sexa testemuña da frase, que como consecuencia da campaña do Callao, atribúeselle a Do Casto Méndez Núñez: Máis vale honra sen barcos que barcos sen honra.
